Dag sigaret, vriend, metgezel.
Daar ga je dan. Ik heb besloten om te breken.
Je was een aantal jaar lang een fijne vriend. Zeker op het einde was je toch wel een erg fijne maat geworden. Heerlijke uren hebben we samen doorgebracht. Vaak bracht je mij plezier, bracht je mij een troostende warmte.
De laatste dagen heb ik je wel heel veel nodig gehad. Teveel zouden sommigen kunnen zeggen. Ik niet, je hielp mij van het dromen naar een plafond af naar de realiteit terug. Machtig, hoe een simpel iets iemand zo erg kan helpen.
Echter laat ik je toch los. Ik moet iets nieuws beginnen. En jij bent iets wat ik achter mij moet laten.
Ik hoop dat je het mij vergeeft.
Ik zal nooit spijt van je hebben. Ondanks allemaal negatieve gevolgen telden de positieve toch echt wel mee!
Met een vriendelijke groet,
Jan-Pieter Zoutewelle.
Toekomst van een lege straat
Door de drukste straat van Dordrecht
terwijl er niemand meer was
De ruis van het leven
Verdween met de stad
Hoe druk het ook normaal is in Dordrecht
Fietste ik door de Voorstraat die totaal leeg was
En dacht ik na, met de tonen van Linford Detweiler
Waarom het toch prettig was
Terwijl ik wacht op jou
Lopend door het leven
Wetend dat het er moet zijn
Maar tegelijkertijd zie ik een lege straat
Ik vertel je
Je luistert niet
Ik wacht tot je thuiskomt
Maar de straat blijft leeg
Ik ben blij als je me vergeeft
Begrijp toch dat er liefde is
Als ik je pijn doet
Want ik smelt als je lacht
en verga als je huilt
Lopend door de straten
Denkend
Is hij leeg zonder jou
Verdwaal in de straten
Geef mij jou
en ik geef jou het beste wat ik kan.
Waarheid. Openheid. Vrijheid.
Begrijp jij wat ik wil?
Ik wil vechten
En tegelijkertijd alles loslaten
Huilen
En tegelijkertijd lachen om alles
Urenlange discussies over niets
En de belangrijke dingen snel beslissen
Nachten vol met rook
Dagen vol met vuur
Verloedering
Ik ben het zat.
Totaal zat.
Dostoyevski definieerde het als zijnde ‘voortdurende zedeloosheid’.
Ik heb het over de ergste tekortkoming van de mens. De voortdurende, nooit-eindigende zelfdestructie.
Laten we aannemen dat de mens een intelligent wezen is. Natuurlijk zijn er schalen in deze intelligentie, maar over het algemeen is de mens een intelligent wezen. Zolang dit wezen de redenatie gebruikt, uitgaat van de rede, moet er praktisch alleen maar iets goeds uitkomen. Dit goede zal herkenbaar zijn doordat dit het wezen in kwestie naar een beter leven leidt. Toch blijven wij als wezens continu bezig om onszelf onderuit te halen. En dat allemaal omdat we nu eenmaal ‘leuke’ dingen willen doen. Je moet toch genieten?
Waarom zijn wij, als mensen, in plaats van nutteloze dingen als uitgaan, films zonder niveau kijken, hangen, je verdrinken in sociale netwerken etc… niet constant bezig met self-improvement? Op het internet zijn er zo ontzettend veel mogelijkheden voor tegenwoordig. Kijk naar een site als Athenism/. Een groep mensen, vergadert rondom een gamer, die bezig zijn met self-improvement. Kijk naar fora waarin wordt ingegaan op specifiekere dingen zodat je jezelf kan specialiseren. Waarom kan elk mens niet hiermee bezig zijn in plaats van een ‘zedeloos’ genot te zoeken? Het praktische nut van dat gedrag is volgens mij praktisch nul.
Ontspanning… Is een boek geen ontspanning? Wat is het voor onzin dat een mens tegenwoordig ineens geen boeken meer kan lezen. Vroeger waren er geen computers, of andere vermakelijkheden die er tegenwoordig zijn, en kon iedereen lezen. Pak een literatuur boek. Ontspan met niveau. Uitgaan? Wil je jezelf gewoon heerlijk laten gaan? Mij hoor je niet klagen, ik doe het zelf ook. Maar ga er niet lopen omdat je zo nodig jezelf wilt laten zien, stiekem hoopt dat er een leuke of sexy wezen van het andere geslacht (of je eigen, of iets ertussen) is. Waarom blijven we bezig met het ronddolen in dingen die praktisch gezien iets zijn waar we zelfs honden nog om uit zouden lachen?
Self-improvement versus de verloedering. Self-improvement in plaast van het stilzitten en ik vermaak me wel.
Self-improvement versus de nutteloosheid van het eeuwige syndroom van de veloedering.
Epictetus (een slaaf die dankzij stoïcijns gedrag werd vrijgelaten) zei het schitterend: “Het duidt op een gebrek aan levenskunst om te veel tijd te besteden aan het lichaam, zoals veel eten en drinken, vaak naar het toilet gaan en veel seks. Die dingen moet je terloops doen; al je aandacht moet uitgaan naar je geest.”
Ben ik beter? Doe ik dit niet?
Misschien schreef ik dit wel puur voor mijzelf.
Een nieuwe dag
Mijn favoriete nummer,
schiet door de speakers,
door mijn oren,
recht in mijn hart.
Weerloos wacht ik,
totdat de emoties me raken,
de emoties mijn ogen openen,
mij dingen laten zien,
die ik verborgen wil houden.
Reis toch met mij mee,
naar een nieuwe dag.
Reis in mijn hoofd,
naar iets wat mooier is,
dan het heden wezen zal.
Zachtjes speelt beneden in het huis een piano. Een lach sterft weg door de gangen en een vlaag rook hangt voor een deur. Zie ik de toekomst in jou, jij alles? Of zie ik een glimp van het verleden in het alles van nu.
Hoopvol reik ik naar de deurkruk,
waarop ik schrik van de hitte.
Ik brand mijn vingers,
met een pijn die erger is dan de ergste brandwond.
Soms moet je gewoon kiezen voor een weg,
waarvan je al weet waar hij naar leidt,
die een omweg is.
Golden hair
Een korte vlaag, een zucht van de wind, ik schrik en kijk op.
Dit is dan het moment.
Het moment waar ik zolang op heb gewacht, het moment waar ik nachten over droom.
Het moment wat ik niet los kan laten.
Eindelijk had ik je uit durven vragen, en jij stelde dit plekje voor. Ik was een uur eerder gekomen dan we hadden afgesproken, dan kon ik alvast een beetje wennen.
Langzaam drink ik een slokje uit mijn glas,en vraag me af wat er eigenlijk in zit. Ik zit in een klein kroegje, ergens in een voor mij onbekende stad. Het is best een gezellig plekje, en ondanks dat het best in het centrum lag, toch rustig.
Ik draai me langzaam om, en zie waar het zuchtje wind vandaag komt.
Ik zit eerst sprakeloos, en dan verman ik me. Je komt binnen, en het eerste wat me opvalt zijn je ongelooflijk mooie haren.
Alleen voor die haren doen mensen al een moord, en jij loopt er vrolijk mee naar binnen.
Nadat we zo vaak contact hadden kon ik me echt niet meer inhouden. Ik moest en zou je een keer zien. Het was moeilijker dan verwacht, eigenlijk snap ik nog steeds mijn lef niet.
Ik kijk je aan, je lacht, en nadat ik je begroet lopen we samen naar een klein tafeltje in de hoek. Langzaam aan gaat het gesprek een beetje lopen, ik durf nog niet helemaal open te zijn, zo onder de indruk ben ik van jou. Je bent volgens mij wel gewend aan dat soort aandacht, en je praat ook vrolijk verder, terwijl ik moet slikken om mijn indrukken over jou te verwerken.
Ik weet niet of ik wel ga durven uiteindelijk, nog een kwartier en jij komt. Zal ik nog snel weg gaan, op de trein stappen en je een smsje sturen dat ik toch echt niet kon? Ik verman me. Ik moet dit gewoon even doen. Het is niets engs, je bent ook gewoon een mens, en dichtklappen, dat is me nog nooit gebeurd.
Moet steeds meer denken over jou, je woorden hoor ik, maar ik verlies me in jouw lippen. Hoe kan een mens eigenlijk zo mooi zijn? Stiekem vraag ik me af of je niet gewoon heel veel problemen hebt, of je een karakter hebt wat misschien verschrikkelijk is, want iemand zoals jij, kan die bestaan?
Na het kroegje lopen we nog wat rond in de stad, en langzaam aan versmelten onze handen. Ik loop, maar ik voel alsof ik vlieg, ik loop gewoon hand in hand met…
Met jou!
Een aantal uur verstrijken…
Het moment van afscheid komt. Ik kus je en raak jouw haar aan.
Voor hoelang moet ik die perfecte gouden haren missen?
trust
Are my roots in a different time?
Do my feelings belong to the past?
Are my wishes the wishes of the people who died already long ago?
Or is it just the world who is changing a different way then me
Looking at the people surrounding me
I can only see broken love
People betraying each other
People flying together, but dropping the other.
No-one can be trusted these days
One day they are your lover
The next day they betray you with your best friend
The love in the world is not anymore love
It’s an empty feeling
Which only consist of a connection
When there is a connection
There is love
Love is so much more
Love is looking each other in the eyes
Love is knowing there is someone next to you
Love is knowing that you can trust that person
One person is screaming to another
Is hating the words they say
But that’s just logical
The love is fading
The connection didn’t last
It feels like it’s empty inside of me
It doesn’t hurt me anymore
I know i’m not one of them
I know i’ll never make that choice
Though i know i make mistakes
But i just want to hold your hand
I just want to know that you’ll never let me go
I want to know that there is no such thing as a fading connection
Not between us
I can’t let you go
I can’t let you fall
I can’t stand you being left alone
Let me take your hand.
You are my angel
I want to be with…
I want to dance with…
At night, and in the rain
Because the morning is for sleeping
I was just waiting for the lights
to fade out
And now it is the time to dance
to stop dreaming
to make it reality
one two three
one two three
lift me up
so i can touch the sky
of love
how i wish
this moment lasts forever
like it’s a part of me
that can’t be sepperated
like some weed
wild, suprizing you everytime
in the city
we create love
we create love
out of hard stone
out of stone hearts
we lighten up the world
i can’t wait for the morning
because the light will be
perfect
it’s such a perfect whisper
one two three
one two three
lift me up
so i can touch the sky
of love
Let’s party
I want a night without the option of the day coming
I want a dream without the option of the end
Because the end of something always means a new beginning.
But is a new beginning also the end of something else?
Life starts and ends
People live and people die
The night passes by
Dreams flow away and the dreamer is confused
Soft music is touching his ears
Making him wish for more
And ending
The lonely, dishonoured artist awakes and finds himself as popular as heaven is for the people who are in hell
The end for him will not be the end of his work
But was his awakening the end of something else?
Or was it just a moment, a flash, if you view it eternally
It’s a dead end
An end without a beginning
Truth is
The end
but this is the beginning of a new age
a new age for all of us
this will be the new cathedrals
so my friends…
my friends…
let’s party to the end.
Mama, kan het licht aan op de gang?
Is een keus voor jezelf altijd goed?
Is kiezen voor het beste voor jouzelf altijd de ware juiste keuze?
Misschien niet, misschien wel.
Juiste keuzes, foute keuzes, het doel… wat is het belangrijkst?
Misschien is passie iets wat verwaarloosbaar is.
Misschien is het iets wat je moet vergeten.
Maar wat als dit mij zo ontzettend veel pijn doet?
Moet ik dan kiezen voor die pijn constant weer, of moet ik kiezen voor pijn voor iemand anders maar verlost zijn van mijn eigen pijn?
Zelfstandigheid is een overtrokken woord, niemand in de wereld is zelfstandig, maar wat beweer je als je iemand vraagt meer zelfstandig te zijn?
Is het leven een zelfstandigheid vol verbondenheid, of een verbonden zelfstandigheid.
Als je jouw huiswerk kent, kun je dan alles worden?
Ben je volwassen als je zelfstandig verbonden bent?
Liefde, is het alleen samen of samen alleen?
Je hebt zo weinig nodig, je bent zo mooi. Ik hou van de eenvoud, opgezwollenheid laat me koud.
Spelen we niet met z’n allen verstoppertje achter gevoelens en vergeten we de rationaliteit?
Of is het rationele in de samenleving zo standaard dat we onze gevoelens rationeel aan het weergeven zijn?
Mama, kan het licht aan op de gang?
Take my parachute
In a haze, a stormy haze
I’ll be round, I’ll be loving you, always
Always
Here I am and I’ll take my time
Here I am and I’ll wait in line, always
Always
Take my parachute.
Als mijn glimlach niet echt is
Mijn dromen niet de waarheid vertellen
Mijn ogen jou om de tuin leiden
Wie vertelt jou wat waarheid is
Het is geen opzet
Mijn leugens zijn geen leugens om bestwil
Ik doe het omdat ik niet anders kan
Mijn lichaam dwingt mij om het te doen
Hoe kan ik de waarheid onder ogen zien
Hoe kan ik ooit jou vergeten
Hoe kan ik liefde hebben
Zonder vingerafdrukken achter te laten
Ik wil je in mijn armen sluiten
En als ik je voel
Denk ik aan hem
Terwijl ik jou van mij maak
Ik denk dat ik het moet weten
Wat is dat wat ik zoek
Liefde is niet wat dit is
Laat mij gaan
Zo fris
Ik was mijn hele leven bezig
Voor jou
Met jou
Hij kon mij niet vinden
Hij wist niet wat ik zocht
Mis hem.
Verdrink en kom boven
Ik probeer
Vecht
Maar vind het niet meer
