Verloedering
Ik ben het zat.
Totaal zat.
Dostoyevski definieerde het als zijnde ‘voortdurende zedeloosheid’.
Ik heb het over de ergste tekortkoming van de mens. De voortdurende, nooit-eindigende zelfdestructie.
Laten we aannemen dat de mens een intelligent wezen is. Natuurlijk zijn er schalen in deze intelligentie, maar over het algemeen is de mens een intelligent wezen. Zolang dit wezen de redenatie gebruikt, uitgaat van de rede, moet er praktisch alleen maar iets goeds uitkomen. Dit goede zal herkenbaar zijn doordat dit het wezen in kwestie naar een beter leven leidt. Toch blijven wij als wezens continu bezig om onszelf onderuit te halen. En dat allemaal omdat we nu eenmaal ‘leuke’ dingen willen doen. Je moet toch genieten?
Waarom zijn wij, als mensen, in plaats van nutteloze dingen als uitgaan, films zonder niveau kijken, hangen, je verdrinken in sociale netwerken etc… niet constant bezig met self-improvement? Op het internet zijn er zo ontzettend veel mogelijkheden voor tegenwoordig. Kijk naar een site als Athenism/. Een groep mensen, vergadert rondom een gamer, die bezig zijn met self-improvement. Kijk naar fora waarin wordt ingegaan op specifiekere dingen zodat je jezelf kan specialiseren. Waarom kan elk mens niet hiermee bezig zijn in plaats van een ‘zedeloos’ genot te zoeken? Het praktische nut van dat gedrag is volgens mij praktisch nul.
Ontspanning… Is een boek geen ontspanning? Wat is het voor onzin dat een mens tegenwoordig ineens geen boeken meer kan lezen. Vroeger waren er geen computers, of andere vermakelijkheden die er tegenwoordig zijn, en kon iedereen lezen. Pak een literatuur boek. Ontspan met niveau. Uitgaan? Wil je jezelf gewoon heerlijk laten gaan? Mij hoor je niet klagen, ik doe het zelf ook. Maar ga er niet lopen omdat je zo nodig jezelf wilt laten zien, stiekem hoopt dat er een leuke of sexy wezen van het andere geslacht (of je eigen, of iets ertussen) is. Waarom blijven we bezig met het ronddolen in dingen die praktisch gezien iets zijn waar we zelfs honden nog om uit zouden lachen?
Self-improvement versus de verloedering. Self-improvement in plaast van het stilzitten en ik vermaak me wel.
Self-improvement versus de nutteloosheid van het eeuwige syndroom van de veloedering.
Epictetus (een slaaf die dankzij stoïcijns gedrag werd vrijgelaten) zei het schitterend: “Het duidt op een gebrek aan levenskunst om te veel tijd te besteden aan het lichaam, zoals veel eten en drinken, vaak naar het toilet gaan en veel seks. Die dingen moet je terloops doen; al je aandacht moet uitgaan naar je geest.”
Ben ik beter? Doe ik dit niet?
Misschien schreef ik dit wel puur voor mijzelf.
Eens, ‘toevallig’ had ik hier van de week nog een discussie over. Waarom zou je naar een stel achterlijken in de vorm van ‘oh oh tirol’ kijken? Ben je zelf niet even nutteloos bezig als je je tijd vult met dergelijke activiteiten van laag niveau? Ontspanning is het antwoord dan… Maar wat is er mis met het lezen van een goed boek? Waarom zou je de helft van je tijd verspillen aan het bekijken van reclames (op tv) en de andere helft aan het kijken van het programma zelf, wat echt jankend slecht is?
Uitgaan vind ik dan ook zoiets raars. Als vrouw kun je gewoonweg niet uitgaan zonder minstens 5x (vaak veel meer) door een vreemde man betast te worden, zelfs als de vriend er bij loopt gebeurt dit. Waarom zoeken mensen dit dan tóch op? De entree is duur, de drank is verschrikkelijk duur, je wordt lastiggevallen en tot slot kun je elkaar niet eens verstaan omdat de muziek loeihard op je oren in loopt te beuken. Waarom gaan mensen dan toch elk weekend uit en geven al hun geld aan dit soort activiteiten uit? Daar had je zóveel leukers mee kunnen doen, waar je nog wat aan hebt…
Maarja, misschien ben ik zelf wel gewoon een oude zak. Ik kan bovenstaande punten echter niet verklaren met behulp van rationaliteit.
Het is inderdaad erg raar dat de mens dit toch opzoekt. Zoals ik in mijn blog al zeg heeft Dostoyevski een theorie over die continue verloedering. Hij beweert ook dat daarom ultieme vrijheid altijd leidt tot ultieme despoten.
Om echter bij het punt te blijven, waarom mensen het doen? Volgens mij omdat er geen of praktisch geen stoïcijns gevoel meer heerst tegenwoordig. En dan bedoel ik niet een stoïcijns gezicht of iets dergelijks maar echt het harde stoïcijnse gedrag. Zeker als je stoïcijns zijn met humanisme combineert krijg je in mijn ogen iemand die het leven zo ontzettend veel meer waardeert.
Ik neem aan omdat dat gewoon de geest van tegenwoordig is. Uitgaan, social networks.. Doe je er niet aan mee, ben je niet hip en hoor je er niet bij. Ik ken genoeg mensen die uitgaan om ‘er gewoon bij te horen’. Natuurlijk complete bullshit, maar toch gebeurt het.
Zelf een keer uitgaan vind ik niet erg, maar elk weekend vind ik te ver gaan, neem ik liever een terrasje ofzo
“Een groep mensen rondom een gamer”, is gamen dan niet nutteloos? Ontspanning is vaak het ontsnappen aan de realiteit voor even, omdat je in het dagelijks leven al zoveel moet. Ik kijk domme films omdat ik erom kan lachen (lachen = ontspanning = lachen is gezond en dus niet nutteloos), ik ga uit omdat ik graag praatjes maak met nieuwe mensen, plezier maak met m’n vrienden (ik ga even goed naar een terrasje) en graag dans. Ik ben nog nooit 5x betast en mensen die uitgaan om erbij te horen zullen er altijd blijven, hetzelfde verhaal met roken, drugs en seks. Ieder maakt plezier op z’n eigen manier, en plezier maken vind ik een vorm van self-improvement. Jullie bekijken alles een beetje door een tunnelvisie omdat júllie iets niet leuk vinden. Maar dat is mijn mening.
Gamen is zeker nutteloos, ik game dan ook praktisch nooit.
Wat mijn punt hier was dat een hoop mensen dingen doen zonder reden, zonder enige vorm van zelf-reflectment van ‘Waarom doe ik dit?’. Dat is dan ook precies het punt wat in mijn ogen fout is. Ik zeg ook in het blogje dat ik zelf ook gewoon aan dingen doe, ik ga ook uit, ik kijk (soms dan) ook domme films, etc etc. Zolang je weet waarom je iets doet, en dat ook kan ‘verantwoorden’, alhoewel dat woord erg fout klinkt, tegenover jezelf, zoals jij het hierboven bij een aantal punten doet is er geen probleem mee.
Last van een tunnelvisie? Mogelijk, maar helaas heeft letterlijk elk mens hier last van. Ik ben geen asceet of iets dergelijks omdat een mens geen ‘voor het gevoel prettige dingen’ mag doen, ik zorg echter wel dat er een mooie balans in zit die natuurlijk voor iedereen anders is maar wel zelfverantwoord. Simpelweg omdat zodra je de reden van een actie niet bij jezelf legt (om erbij te horen etc) je in mijn ogen je eigen visie naar beneden haalt.
In dit artikel reflecteer ik het op mijn leven, ik schrijf er niet voor niets onder “Ben ik beter? Doe ik dit niet?
Misschien schreef ik dit wel puur voor mijzelf.”… Ben ik zoveel beter OMDAT ik niet aan meisjes zit als ze uitgaan? Ben ik zoveel beter OMDAT ik meer aan self-improvement doe? Retorische vragen… het antwoord is uiteraard Nee. Ik BEN niet beter, ik zie mijzelf echter beter. Ik definieer mijzelf, in plaats dat anderen mij definiëren. En dat ik dat prettiger vind, is simpelweg mijn visie. Dat ik geloof dat een hoop mensen er prettiger van leven is mijn visie